|
JIGĂRÍT adj. v. slab. JIGĂRÍT adj. v. scheletic, sfrijit, slab. JÍGLĂ s. v. bulfeu, cruce, spetează, stin-ghie. JIGNÍ vb. a insulta, a ofensa, a ultragia, (livr.) a injuria, a invectiva, a vexa, (pop.) a sudui, (fig.) a atinge, a răni, (livr. fig.) a leza. (L-a ~ profund prin atitudinea lui.) JIGNICÉR s. (IST.) clucer de arie. JIGNÍRE s. 1. insultare, ofensare, ultragiere, (livr.) vexare, (fig.) rănire, (livr. fig.) lezare. (~ cuiva cu vorbe grele.) 2. (concr.) afront, injurie, insultă, ocară, ofensă, ruşine, umilinţă, (livr.) ultraj, vexaţiune, (pop.) hulă, sudalmă, suduitură, (înv.) băsău, dosadă, înfruntare, necinste, obidă, (fig.) atingere, (livr. fig.) lezare. (Nu poate suporta ~; o ~ adusă cuiva.) JIGNÍT adj. insultat, ofensat, ultragiat, (livr.) vexat, (fig.) atins, rănit, (livr. fig.) lezat. (O persoană ~.) JIGNITÓR adj. injurios, insultător, ofensator, (livr.) vexant, vexatoriu, (fig.) tare. (De ce îi spui vorbe ~oare?) JIGÓDIE s. v. javră. JIGÓDIE s. v. boala lui carré. JIGODIÓS adj. v. răpănos. JIGODÍT adj. v. răpănos. JÍLAV adj. reavăn, ud, umed, (par) umedos, (reg.) puhav, revenos, (prin Transilv.) motov. (Un loc, un teren ~.) JILĂVEÁLĂ s. reveneală, udătură, umezeală, umiditate, (pop.) udeală, (Olt.) crihală. (~ unui teren.) JILĂVÉTE s. v. bâtă, ciomag, măciucă, retevei, scurtătură. JILĂVÍ vb. a (se) umezi, (pop.) a (se) reveni. (Pământul s-a ~.) JILĂVÍT adj. umezit. (Sol ~.) JILÉTCĂ s. v. vestă. JILÍP s. scoc, uluc, (reg.) riz, rol. (~ pentru depla-sarea în pantă a lemnelor, în exploatări.) JIMB adj. v. strâmb, ştirb. JIMBÁ vb. v. rânji, strâmba. JIMBLÁR s. v. franzelar. JÍMBLĂ s. v. franzelă. JIMÍ vb. v. agita, colcăi, foi, forfoti, frământa, furnica, mişui, mişuna, roi, viermui. JIMUÍ vb. v. râma. JIND s. jinduire, poftă. (Se uită cu ~ la ...) JINDUÍ vb. 1. v. aspira. 2. v. ahtia. 3. v. dori. 4. a râvni, a tânji. (~ după un cămin.) 5. v. lăcomi. JINDUÍRE s. jind, poftă. (Se uită cu ~ la ...) JINDUÍT adj. v. jinduitor. JINDUITÓR adj. ahtiat, avid, dorit, dornic, jinduit, râvnitor, (fig.) înfometat, însetat, lacom, setos. (~ de o viaţă mai bună.) |